Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση. Οn-line συνεργασία με γιατρούς


Ως σπονδυλική στένωση ορίζεται ο περιορισμός του μεγέθους του σπονδυλικού καναλιού, που προκαλεί πίεση των νευρικών στοιχείων πριν της εξόδου τους από το μεσοσπονδύλιο Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση. Συνηθέστερα αφορά στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης Οσφυϊκή στένωση ή οσφυϊκή σπονδύλωσηλιγότερο συχνά την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης Αυχενική σπονδύλωσηκαι σπάνια την θωρακική.

Η διαδικασία της εκφύλισης της σπονδυλικής στήλης, που είναι επακόλουθο της γήρανσης, οδηγεί σε παθολογοανατομικές και παθολογοφυσιολογικές αλλαγές με ενίοτε κλινικές συνέπειες. Όχι μόνο η στένωση του σπονδυλικού καναλιού, αλλά και η μη φυσιολογική κίνηση της σπονδυλικής στήλης, μπορεί να αυξήσει τον βαθμό της πίεσης των νευρικών στοιχείων.

Η οσφυϊκή σπονδυλαρθρίτιδα περιλαμβάνει μία μεικτή ομάδα παθολογικών διεργασιών που σχετίζονται με την εκφύλιση της οσφυϊκής κινητικής μονάδας και οδηγούν σε παθολογικές καταστάσεις ή κλινικά σύνδρομα όπως είναι η δισκογενής οσφυαλγία, η οστεοαρθρίτιδα των αρθρικών αποφύσεων και η τμηματική αστάθεια. Αυτή η ομάδα διαταραχών επίσης περιλαμβάνει την στένωση του σπονδυλικού σωλήνα με ή χωρίς εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση, εκφυλιστική σκολίωση και ισθμική σπονδυλολίσθηση με δευτεροπαθείς εκφυλιστικές αλλοιώσεις.

Προοδευτικά η εκφυλιστική διαδικασία οδηγεί σε αύξηση της πίεσης, με αποτέλεσμα η σπονδυλική στένωση να γίνει συμπτωματική, παρόλο που η βαρύτητα των συμπτωμάτων δε συμβαδίζει πάντα με το μέγεθος της πίεσης των νευρικών στοιχείων που αναδεικνύεται με τις απεικονιστικές μεθόδους. Η στένωση μπορεί να αφορά σε ένα μόνο επίπεδο δύο γειτονικούς σπονδύλους και τους μεταξύ των μεσοσπονδύλιους δίσκους, γληνοειδείς αρθρώσεις και συνδέσμουςή να είναι πιο διάχυτη εκτεινόμενη σε δύο ή περισσότερα επίπεδα.

Καθώς τα τελευταία χρόνια ο μέσος όρος ηλικίας των ανθρώπων έχει τάσεις αυξητικές, ο λειτουργικός περιορισμός που προκαλεί ο πόνος της συμπτωματικής εκφυλιστικής νόσου της σπονδυλικής στήλης γίνεται όλο και πιο συχνός. Σαν αποτέλεσμα αυτό έχει όλο και περισσότεροι άνθρωποι να αναζητούν ιατρική βοήθεια για το πρόβλημα της σπονδυλικής στένωσης.

Ορθοπαιδικός - Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης

Η σπονδυλική στένωση μπορεί να κατηγοριοποιηθεί με βάση την αιτιολογία της, την ανατομία και μορφολογία της και τις παθολογοφυσιολογικές αλλοιώσεις που την προκαλούν. Βασιζόμενος στην αιτιολογία της σπονδυλικής στένωσης ο Arnoldi et.

κάθε συμπλήρωμα για το κάψιμο του λίπους

Η πρώτη οφείλεται είτε σε ιδιοπαθή στένωση του σπονδυλικού καναλιού, ή σε αναπτυξιακή στένωση δευτεροπαθώς στα πλαίσια μιας οστικής δυσπλασίας όπως πχ. Με βάση την ανατομική εντόπιση η στένωση μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε κεντρική και πλάγια. Η κεντρική στένωση περιλαμβάνει περιορισμό του κεντρικού σπονδυλικού καναλιού με πίεση η οποία ασκείται στην ιππουρίδα, λόγω αρθρίτιδας και υπερτροφίας των γληνοειδών αποφύσεων, πάχυνση του ωχρού συνδέσμου, προβολή του μεσοσπονδυλίου δίσκου, ή σπονδυλολίσθηση.

Στην πλάγια στένωση ασκείται πίεση στην νευρική ρίζα στην πορεία αυτής είτε στο κανάλι των ριζών ή στο μεσοσπονδύλιο τρήμα. Η πίεση προκύπτει από υπερτροφία των γληνοειδών αρθρώσεων, απώλεια του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου ή οπίσθια προβολή του, ή σπονδυλολίσθηση. Οι εκφυλιστικές αλλαγές που προκαλούν κεντρική στένωση προκαλούν και σε ένα βαθμό πλάγια στένωση. Αντιθέτως η πλάγια στένωση μπορεί να συναντηθεί και σαν ξεχωριστή οντότητα.

Πόσο συχνός είναι ο πόνος στην μέση ; Ο πόνος στην μέση οσφυαλγία είναι πολύ συχνός.

Επίσης ασβεστοποίηση παρατηρείται και στον οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο. Οστεόφυτα δημιουργούνται επίσης στο σπονδυλικό σώμα κυρίως οπισθίως και πλαγίως.

Τέλος Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση πέταλο οπισθίως των νευρικών στοιχείων παρουσιάζει υπερτροφία και ανάπτυξη κοκκιωματώδους ιστού. Οι παθολογοανατομικές αλλοιώσεις στα παραπάνω στοιχεία μεμονωμένα, αλλά στις περισσότερες φορές σε συνδυασμό μπορούν να προκαλέσουν σημαντική σπονδυλική στένωση. Η εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση εξάλλου είναι μια κλινική οντότητα η οποία εμφανίζεται όταν η εκφυλιστική διαδικασία των δομικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης έχει προχωρήσει.

Χαρακτηρίζεται από πρόσθια ολίσθηση του άνω επί του κάτω σπονδύλου, με αποτέλεσμα την επιπλέον ελάττωση της διαμέτρου τόσο του κεντρικού καναλιού, όσο και του μεσοσπονδύλιου τρήματος. Παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη σπονδυλολίσθησης αποτελούν το επίπεδο της Σ.

Συγκεκριμένα πιο συχνά παρατηρείται στο Ο4-Ο5 επίπεδο και η επίπτωση αυξάνει τέσσερις φορές όταν υπάρχει ιεροποίηση του Ο5. Οι γυναίκες προσβάλλονται τέσσερις φορές συχνότερα από τους άνδρες και οι σακχαροδιαβητικοί ασθενείς παρουσιάζουν τετραπλάσια επίπτωση.

Η σπονδυλολίσθηση είναι αποτέλεσμα της εκφύλισης των δομικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης, η οποία Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση σε μικρό- ή μακροαστάθεια αυτής, δυσκαμψίας και ανώμαλης κατανομής των φορτίων. Ανατομικοί παράγοντες εξάλλου, όπως η σταθερή συνδεσμική πρόσφυση του Ο5 σπονδύλου στο ιερό εξηγούν την αυξημένη επίπτωσή της στο Ο4-Ο5 διάστημα.

Τα φορτία τα οποία ανώμαλα μεταφέρονται στα επίπεδα, που γειτνιάζουν με τα παθολογικά δύσκαμπτα, θεωρείται πως είναι κυρίως στροφικά και μπορούν να οδηγήσουν σε θρυμματισμό τμήματος του πετάλου ή του αυχένα και ασύμμετρη εκφύλιση των γληνοειδών αρθρώσεων. Ο σακχαρώδης διαβήτης τέλος επιταχύνοντας τη διαδικασία εκφύλισης των δίσκων, θεωρείται ότι αυξάνει την επίπτωση της σπονδυλολίσθησης. Τα συμπτώματα της σπονδυλικής στένωσης είναι απόρροια των ηλεκτροφυσιολογικών αλλαγών που συμβαίνουν στα νευρικά στοιχεία του Ν.

Τα συμπτώματα ποικίλουν ανάλογα με το πιο νευρικό στοιχείο του Ν.

Πρόκειται για μια εκφυλιστικού τύπου πάθηση που οδηγεί στην καταστροφή εκφυλισμό του χόνδρου μεταξύ των ζυγοαποφυσιακών αρθρώσεων, μέρος των οπισθίων στοιχείων της σπονδυλικής στήλης που προκαλεί έναν μηχανικά επαγόμενο πόνο. Οι ζυγοαποφυσιακές αρθρώσεις facets παρουσιάζονται φλεγμονώδεις και ο προοδευτικός εκφυλισμός στις αρθρικές επιφάνειες προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερο πόνο από την μηχανική τριβή και τα προϊόντα της φλεγμονώδους αντίδρασης.

Επίσης σημαντικό ρόλο στην έκλυση ή μη των συμπτωμάτων της σπονδυλικής στένωσης παίζει ο μηχανικός παράγοντας που έχει να κάνει με τη θέση Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση Σ. Η εκφυλιστική σπονδυλική στένωση εκδηλώνεται σε ασθενείς που διάγουν την davios απώλεια βάρους ιδιοκτήτη ή 7η δεκαετία της ζωής τους με μια αυξημένη επίπτωση στις γυναίκες.

Η συγγενής μορφή της σπονδυλικής στένωσης εκδηλώνεται συνήθως νωρίτερα κατά την 3η ή 4η δεκαετία της πρόγραμμα απώλειας βάρους. Η εκφυλιστική σπονδυλική στένωση συχνότερα προσβάλει τα επίπεδα Ο3-Ο4 και Ο4-Ο5 προκαλώντας πίεση στην ιππουρίδα και τις αντίστοιχες ρίζες και παράγοντας αντίστοιχα συμπτώματα.

Ο πόνος συχνά δεν εντοπίζεται με ακρίβεια και συνοδεύεται με παραισθησίες. Τα συμπτώματα μπορεί να έχουν κατεύθυνση είτε προς την περιφέρεια, είτε προς το κέντρο, συνήθως είναι αμφοτερόπλευρα, μπορεί να μην είναι συμμετρικά και να αφορούν ολόκληρο το μέλος ή τμήματα αυτού. Η σπονδυλική στένωση είναι μια αργή, προοδευτική εκφυλιστική διαδικασία. Τα πρώιμα συμπτώματά της είναι συνήθως αργά στην εξέλιξη τους και ήπια.

Ασαφής πόνος στην οσφύ και δυσκαμψία είναι τα αρχικά συμπτώματα. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα συμπτώματα αυτά επιδεινώνονται με την δραστηριότητα και ελαττώνονται με την Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση. Το κλασσικό σύμπτωμα της εγκατεστημένης σπονδυλικής στένωσης είναι η νευρογενής διαλείπουσα χωλότητα.

Ορίζεται σαν ασαφώς εντοπιζόμενος πόνος, παραισθησία και κράμπες Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση ή Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση των δύο κάτω άκρων, νευρολογικής προέλευσης που εμφανίζεται με τη βάδιση και υφίεται με την ανάπαυση σε καθιστή θέση.

Εντοπίζεται στα κάτω άκρα, κυρίως στην οπίσθια και οπισθοπλάγια επιφάνεια του μέλους. Χαρακτηριστικά της είναι επίσης το αίσθημα αστάθειας του μέλους, βύθιος πόνος και διάχυτη παραισθησία.

Τι είναι η σπονδυλική στένωση;

Τα συμπτώματα εμφανίζονται με την έναρξη της δραστηριότητας και επιδεινώνονται με την έκταση της Σ. Η θεωρία της λιμνάζουσας ανοξίας εξηγεί τα συμπτώματα της διαλείπουσας χωλότητας συνδυάζοντας τόσο τον παράγοντα της αγγειακής ανεπάρκειας που προκαλεί η στένωση του σπονδυλικού καναλιού, όσο και την μηχανική επιβάρυνση που προκαλείται από τη στάση της Σ.

  • Σφυρί και απώλεια λίπους σμίλης
  • Στένωση σπονδυλικού σωλήνα: Συμπτώματα και αντιμετώπιση - Ορθοπεδική - Υγεία
  • Χάσετε βάρος saskatoon
  • Χάσουν βάρος μεταβολικό ρυθμό

Περά από αυτά οι ασθενείς με κεντρική σπονδυλική στένωση αναφέρουν τυπικά ελαττωμένη ικανότητα για βάδιση και χαρακτηριστική στάση σε κάμψη. Σε τελικά στάδια της νόσου αναφέρεται η ανάγκη να κοιμούνται σε εμβρυϊκή θέση προκειμένου να ελαττώσουν τα συμπτώματα.

Αναφορές αισθήματος αιμωδιών, γαργαλισμών, κρύων άκρων, επηρεασμένης βάδισης και αστάθειας γίνονται με μικρότερη συχνότητα. Η εμφάνισή της σχετίζεται με το κάπνισμα και ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη.

Συχνά υπάρχει απουσία μιας ή περισσοτέρων περιφερικών σφύξεων, καθώς και τροφικές αλλοιώσεις των κάτω άκρων. Τα συμπτώματα και σημεία της αγγειακής διαλείπουσας χωλότητας δεν επηρεάζονται από τη στάση Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση Σ.

απώλεια βάρους μάτι τίγρη ιστορίες καψίματος λίπους

Τα συμπτώματα υφίονται στην περίπτωση της αγγειακής διαλείπουσας χωλότητας όταν ο ασθενής σταματήσει τη δραστηριότητα ή τη συνεχίσει με μικρότερη ένταση. Αντιθέτως στην περίπτωση της νευρογενούς διαλείπουσας χωλότητας ο ασθενής θα πρέπει να καθίσει και να ξεκουραστεί για ορισμένα λεπτά. Με το δεδομένο ότι οι ηλικίες που εμφανίζονται οι δύο καταστάσεις είναι παρόμοιες, σε πολλές περιπτώσεις αυτές συνυπάρχουν. Εξάλλου ένα δεύτερο σύμπτωμα που χαρακτηρίζει κυρίως την πλάγια σπονδυλική στένωση είναι ο ριζιτικός πόνος που εντοπίζεται στα κάτω άκρα.

Νέες Τεχνικές

Ο ριζιτικός πόνος εντοπίζεται πολύ καλά, μπορεί να είναι διαλείπων και μπορεί να συνοδεύεται από αδυναμία συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων ή αισθητικές διαταραχές σε συγκεκριμένα δερμοτόμια.

Οφείλεται σε πίεση μιας ή περισσοτέρων νευρικών ριζών στο "κανάλι των ριζών" lateral recess ή εντός του μεσοσπονδύλιου τρήματος  intervertebral foramen. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πιθανή αμφοτερόπλευρη προσβολή. Ο ριζιτικός πόνος δεν σχετίζεται με την δραστηριότητα, αλλά εμφανίζεται κατά την ανάπαυση καθώς και τη νύχτα. Εκτός αυτών ένα άλλο σύμπτωμα που εκδηλώνεται περιφερικά είναι "το σύνδρομο των αεικίνητων κάτω άκρων" restless leg syndrome ή "verpers curse".

Οι ασθενείς αφυπνίζονται από πόνο στις γαστροκνημίες, ανάγκη να κινήσουν τα κάτω άκρα και μυϊκές δεσμιδώσεις. Εμφανίζεται πιο συχνά σε ασθενείς με εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση, επιδεινώνεται όταν συνυπάρχει συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και υφίεται με το περπάτημα και με τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας.

  • Τι είναι η σπονδυλική στένωση; | Κ. Σταραντζής
  • Αποκοπή απώλειας βάρους bupa
  • Κωνσταντίνος Χ. Δαβανέλος: Οσφυϊκή σπονδυλική στένωση.

Χαρακτηριστικό σύμπτωμα επίσης, εκφυλιστικής σπονδυλολίσθησης και εν γένει αστάθειας, είναι το άλγος στην οσφύ που συνδέεται με την αλλαγή θέσεως, την άρση βάρους ή το σκύψιμο. Εκτός αυτών η σπονδυλική στένωση μπορεί να προκαλέσει " το σύνδρομο της ιππουρίδας " που χαρακτηρίζεται από δυσλειτουργία της αυτόνομης λειτουργίας των σφιγκτήρων του εντέρου, της ουροδόχου κύστης και των γεννητικών οργάνων.

Τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από περίοδο μηνών ή και χρόνων από την έναρξη της πίεσης του σπονδυλικού καναλιού. Επανειλημμένα επεισόδια ουρολοιμώξεων συνδυαζόμενα με άτονη κύστη, ακράτεια και πιο σπάνια κατακράτηση ούρων μπορεί να παρατηρηθούν.

Συχνά περινεϊκός ή περιπρωκτικός πόνος σταδιακά επιδεινούμενος μπορεί να αναφερθεί σε συνδυασμό με συμπτώματα από την κύστη και το έντερο. Η θεραπεία της σπονδυλικής στένωσης έχει σαν στόχο την ανακούφιση του ασθενούς από τον πόνο και την αποκατάσταση και διατήρηση φυσιολογικής νευρολογικής λειτουργίας. Η κύρια θεραπευτική προσέγγιση της νοσολογικής αυτής οντότητας είναι χειρουργική και αποσκοπεί στην αποσυμπίεση των νευρικών στοιχείων του σπονδυλικού καναλιού, με αφαίρεση Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση εκφυλισμένων δομικών στοιχείων που τα πιέζουν.

Βάρος 7 κιλών χάνεται το σώμα σας καίει περισσότερο λίπος

Εντούτοις είναι γνωστό πως εκτός από τον μηχανικό παράγοντα στην συμπτωματολογία της σπονδυλικής στένωσης —κυρίως όσον αφορά στον πόνο- σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν μεσολαβητές της φλεγμονής. Φαρμακευτικός έλεγχος συνεπώς αυτών των ουσιών, με ταυτόχρονη επίτευξη καλής μυϊκής και καρδιοπνευμονικής λειτουργίας, εξασφαλίζουν στους ασθενείς καλή φυσική δραστηριότητα χωρίς εξάρσεις των συμπτωμάτων.

Εξάλλου μια υπόθεση που επίσης υποστηρίζει την συντηρητική θεραπεία, είναι το γεγονός ότι η ανατομική και ακτινολογική βαρύτητα της σπονδυλικής στένωσης δεν σχετίζεται ανάλογα με Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση βαρύτητα των συμπτωμάτων.

ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΕΝΩΣΗ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗ ΕΝΔΟΤΡΗΜΑΤΙΚΗ

Ασυμπτωματικοί ασθενείς καθημερινό ποτό καύσης λίπους να παρουσιάζουν ακτινολογικά, σημαντικού βαθμού στένωση. Η χειρουργική θεραπεία είναι το τελευταίο όπλο στη φαρέτρα του χειρουργού της σπονδυλικής στήλης, προκειμένου να ανακουφίσει τον ασθενή από τον πόνο και την ανικανότητα που του προκαλεί η σπονδυλική στένωση.

Εντούτοις, ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε κατάλληλη συντηρητική θεραπεία χωρίς αποτέλεσμα και ο πόνος επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής τους, είναι υποψήφιοι να αντιμετωπιστούν χειρουργικά.

Με τη χειρουργική θεραπεία αποσκοπούμε σε δύο στόχους. Ο πρώτος είναι η αποσυμπίεση των νευρικών δομών ιππουρίδας και νευρικών ριζώνοι οποίες πιέζονται μηχανικά από τους λίπος καύση απώλεια βάρους ιστούς, που σχηματίζουν το σπονδυλικό κανάλι και το μεσοσπονδύλια τρήματα.

χάνουν 2 σωματικά λίπη σε 3 εβδομάδες

Δεύτερο στόχο αποτελεί η διατήρηση της σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης. Η σταθερότητα αυτή μπορεί να διατηρηθεί είτε διενεργώντας κανείς περιορισμένη αποσυμπίεση σεβόμενος τα σταθεροποιητικά στοιχεία της σπονδυλικής στήλης, είτε αφού προχωρήσει σε ευρεία αποσυμπίεση εκτελέσει τεχνητή αρθρόδεση, με ή χωρίς την χρήση υλικών οστεοσύνθεσης. Δύο είναι οι τεχνικές που κατά κύριο λόγο χρησιμοποιούνται προκειμένου να επιτευχθεί η αποσυμπίεση των νευρικών δομών στην σπονδυλική στένωση.

Η ευρεία, πλήρης πεταλεκτομή total laminectomy και η περιορισμένη πεταλοτομή  laminotomy. Μέχρι πρόσφατα η ευρεία πεταλεκτομή ήταν η κύρια μέθοδος αποσυμπίεσης της κεντρικής σπονδυλικής στένωσης.

Η τεχνική συνίσταται σε ευρεία αφαίρεση του πετάλου μαζί με τον ωχρό σύνδεσμο, ώστε να απελευθερώσει τελείως το σπονδυλικό κανάλι οπισθίως.

Επίσης εκτείνεται και πλαγίως αποσυμπιέζοντας την περιοχή του καναλιού των ριζών lateral ressesμε μερική αρθρεκτομή των γληνοειδών αποφύσεων.

Η παραπάνω τεχνική αποτελεί την πρώτη εκλογή σε περιπτώσεις σοβαρής κεντρικής στένωσης, εκφυλιστικού κυρίως τύπου. Επίσης την προτιμά κανείς σε περιπτώσεις σοβαρής κεντρικής στένωσης, στις οποίες εκ των προτέρων έχει αποφασιστεί η αρθρόδεση. Εξάλλου όταν με τη σπονδυλική στένωση συνυπάρχει εκφυλιστική σκολίωση, αποτελεί ένδειξη για ευρεία οπίσθια αποσυμπίεση με πεταλεκτομή, η οποία πρέπει να εκτείνεται και πλαγίως ώστε να αποσυμπιέσει τις νευρικές δομές που στραγγαλίζονται στο κοίλο της σκολιωτικής καμπύλης.

Το κύριο μειονέκτημα της ευρείας πεταλεκτομής είναι η πρόκληση ή η επιδείνωση προϋπάρχουσας αστάθειας, η οποία περιορίζεται Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση συνοδεύεται από ταυτόχρονη αρθρόδεση με ή χωρίς τη χρήση υλικών οστεοσύνθεσης.

Τόσο το γεγονός αυτό, όσο και η παρατήρηση ότι και στην αναπτυξιακή και στην εκφυλιστική σπονδυλική στένωση η πίεση των νευρικών στοιχείων λαμβάνει χώρα στο μεσοσπονδύλιο διάστημα, οδήγησαν σε συντηρητικότερες τεχνικές αποσυμπίεσης. Έχει περιγραφεί η πολυεπίπεδη υποαρθρική θυριδοποίηση, στην οποία με τη βοήθεια χειρουργικού μικροσκοπίου, Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση τομές του πετάλου στο επίπεδο Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση στένωσης με διατήρηση μέρους αυτού.

Με την ίδια λογική εξάλλου προτάθηκε η πολυεπίπεδη πεταλοτομή, τόσο για αναπτυξιακή, όσο και για εκφυλιστική σπονδυλική στένωση, συμπεριλαμβανομένης και της εκφυλιστικής σπονδυλολίσθησης. Επίσης έχει περιγραφεί η αφαίρεση μόνο του έσω τμήματος της κάτω γληνοειδούς απόφυσης η οποία σχετίζεται άμεσα με το κανάλι των ριζών  και του συμφυόμενου ωχρού συνδέσμου.

Στένωση σπονδυλικού σωλήνα: Συμπτώματα και αντιμετώπιση

Οι περιορισμένης παρέμβασης τεχνικές που αναφέρθηκαν, επιτρέπουν πλήρη αποσυμπίεση των ριζών κατά την δίοδό τους στο κανάλι τους, αλλά είναι ανεπαρκείς στις περιπτώσεις κεντρικής στένωσης, που προκαλούνται από το κεντρικό τμήμα του πετάλου, τον ωχρό σύνδεσμο και την ακανθώδη απόφυση.

Επίσης ανεπαρκούν να αποσυμπιέσουν την στένωση που προκαλείται στην εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση, στην οποία ο νευρικός σάκος πιέζεται μεταξύ του οπισθίου πετάλου του σπονδύλου που ολισθαίνει και του οπισθίου άνω ορίου του υποκείμενου σπονδυλικού σώματος.

  1. Απώλεια βάρους lowell ma
  2. Τι είναι η σπονδυλική στένωση; Σπονδυλική Στένωση Γενικά Η σπονδυλική στένωση είναι μια πολύ συχνή πάθηση της σπονδυλικής στήλης, η συχνότητα εμφάνισης της οποίας έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με τη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής στις δυτικές κοινωνίες.

Το κύριο πλεονέκτημα των τεχνικών περιορισμένης παρέμβασης είναι ότι δεν προκαλούν ή επιδεινώνουν μια προϋπάρχουσα αστάθεια της σπονδυλικής στήλης. Εντούτοις, απαιτούν περισσότερο χειρουργικό χρόνο — όταν η στένωση είναι σε περισσότερα του ενός επίπεδα — και συνοδεύονται από μεγαλύτερη πιθανότητα μηνιγγικής βλάβης. Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι οι τεχνικές περιορισμένης παρέμβασης που διατηρούν την σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης είναι επεμβάσεις εκλογής στις περιπτώσεις αναπτυξιακής στένωσης, καθώς αφορούν ασθενείς μέσης ηλικίας, η στένωση δεν είναι σημαντικού βαθμού και απαιτείται τις περισσότερες φορές συνακόλουθη δισκεκτομή.

Επίσης ενδείκνυνται σε περιπτώσεις εκφυλιστικής ή συνδυασμένης σπονδυλικής στένωσης, ήπιας έως και μέτριας, που απαιτείται δισκεκτομή.

Εκτός αυτών ένα σημαντικό θέμα έρευνας που αφορά στην αποσυμπίεση της σπονδυλικής στήλης είναι το πότε χρειάζεται αρθρόδεση και όταν χρειάζεται τι τύπος —με ή χωρίς υλικά οστεοσύνθεσης. Απόλυτες ενδείξεις για αρθρόδεση αποτελούν η ύπαρξη αστάθειας προεγχειρητικά, ή η δημιουργία αστάθειας διεγχειρητικά, στην προσπάθεια να επιτευχθεί ικανή αποσυμπίεση.

Η αστάθεια προεγχειρητικά μπορεί να διαγνωσθεί μέσω δυναμικών ακτινογραφιών κάμψης- έκτασης της σπονδυλικής στήλης. Σχετική ένδειξη για αρθρόδεση αποτελεί η ύπαρξη σημαντικής οσφυαλγίας προεγχειρητικά. Η ύπαρξη σπονδυλολίσθησης ή και οπισθολίσθησης επιβεβαιώνει την ύπαρξη αστάθειας.

Πόνος στη μέση και σωματικό βάρος

Η εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση αποτελεί κλασσικό τύπο τμηματικής αστάθειας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και ένδειξη για αρθρόδεση. Η κλασσική χειρουργική αποσυμπίεση που γίνεται στις περιπτώσεις της εκφυλιστικής σπονδυλολίσθησης, που συνοδεύει την εκφυλιστική σπονδυλική στένωση, είναι η αφαίρεση του μισού άνω και του μισού κάτω πετάλου.

Επίσης η αφαίρεση μόνο του έσω τμήματος της κάτω γληνοειδούς απόφυσης undercutting  είναι απαραίτητο προκειμένου να αποσυμπιεστεί η νευρική ρίζα στο κανάλι των ριζών lateral resses.

Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση βοηθάει στην ανάγνωση να χάσει βάρος

Μετά από τους παραπάνω χειρισμούς τα νευρικά στοιχεία θα πρέπει να είναι ελεύθερα και κινητά. Το επόμενο στάδιο της χειρουργικής τεχνικής είναι η αρθρόδεση που βελτιώνει κατά πολύ τα κλινικά αποτελέσματα των ασθενών με εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση. Οι δύο κύριοι τύποι αρθρόδεσης είναι ο μεσοσπονδύλιος interbody και ο οπισθοπλάγιος posterolateral.

Ο πρώτος τύπος γίνεται είτε με πρόσθια διακοιλιακή, εξωπεριτοναϊκή προσπέλαση, είτε με οπίσθια. Ο δεύτερος τύπος- που είναι ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος- γίνεται μέσω οπίσθιας προσπέλασης με τοποθέτηση αυτόλογου μοσχεύματος μεταξύ των εγκαρσίων αποφύσεων των σπονδύλων intertranverse.

Η απώλεια βάρους βοηθά στην οσφυική στένωση

Απόρροια του γεγονότος αυτού είναι καλύτερα κλινικά αποτελέσματα στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αρθρόδεση με τη χρήση υλικών οστεοσύνθεσης, που διατηρούνται σε βάθος χρόνου. Εξάλλου μια άλλη ένδειξη προεγχειρητικής αστάθειας αποτελεί η ύπαρξη εκφυλιστικής ή ιδιοπαθούς σκολίωσης. Όταν η σπονδυλική στένωση συνυπάρχει με σκολίωση απαιτείται αρθρόδεση ώστε να προληφθεί η εξέλιξη της παραμόρφωσης. Το γεγονός αυτό αποσταθεροποιεί την σπονδυλική στήλη επιτρέποντας πλάγια ολίσθηση, καθώς επίσης αύξηση της στροφικής και της σε στεφανιαίο saggital επίπεδο παραμόρφωσης.

Εκτός της ευρείας αποσυμπίεσης στους ασθενείς αυτούς πρέπει να εξασφαλίζεται καλή σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης, καθώς και διόρθωση — όσο αυτή είναι δυνατή- της παραμόρφωσης.